Novelle met korte hoofdstukken, waarin twee Engelse mystici uit de veertiende eeuw beurtelings vertellen over hun visioenen van Christus. Vrouwen die zich hierover uitspraken werden als ketters beschouwd, wat kon leiden tot de brandstapel. Het contrast tussen beide vrouwen is groot. Juliana houdt haar visioenen geheim en brengt een groot deel van haar leven alleen door in een zelf verkozen cel, terwijl Margery 14 kinderen heeft, publiekelijk vertelt over haar visioenen, vaak langdurig huilt en verschillende bedevaarten maakt. De auteur geeft een fictieve beschrijving van hun gedachten en ervaringen en van hun enige ontmoeting. Gebaseerd op het manuscript 'The book of Margery Kempe', de eerste Engelse autobiografie en het boek van Juliana van Norwich 'Revelations of divine love', met daarin haar visioenen van Christus, wat wordt beschouwd als het eerste door een vrouw geschreven Middelengelse boek. Beide boeken worden nog steeds gelezen en bestudeerd. Een fraai en ingetogen geschreven debuut, waarin vooral de sobere beschrijving van Juliana van Norwich’s intellect indruk maakt.