Boek
Nederlands

Het geknetter in de sterren

Jón Kalman Stefánsson (auteur), Marcel Otten (vertaler)
Een jongetje, dat zijn moeder heeft verloren en te maken krijgt met een stiefmoeder, is vaak eenzaam maar vindt troost bij zijn tinnen soldaatjes.
Titel
Het geknetter in de sterren
Auteur
Jón Kalman Stefánsson
Vertaler
Marcel Otten
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Ijslands
Oorspr. titel
Snarkið í stjörnunum
Uitgever
Amsterdam: Ambo|Anthos, 2021
215 p.
ISBN
9789026352140 (hardback)

Besprekingen

Alleen buiten- staanders dragen namen

Jón Kalman Stefánsson vertelt 150 jaar familiegeschiedenis in zo'n 200 pagina's. Hoog tijd dat deze virtuoze IJslandse schrijver ook in Nederland doorbreekt.

Al na een paar bladzijden begrijp je waarom de IJslandse schrijver Jón Kalman Stefánsson (1963) te boek staat als Nobelprijskandidaat. Wat een (meestal) virtuoze stijl, wat een intelligente observaties, wat een personages. In Nederland boekte hij enig succes met de trilogie Hemel en hel, maar een doorbraak bleef uit. Misschien brengt het onlangs verschenen Het geknetter in de sterren daar verandering in.

Deze roman uit 2003 vertelt het verhaal van een naamloos jongetje dat woont in 'een stad die Reykjavik heet', in zijn eentje opgroeit bij zijn vader en eindeloos gesprekken voert met zijn tinnen soldaatjes. Langzaam begrijp je dat de moeder kort daarvoor is overleden. In interviews heeft Stefánsson niet verhuld dat hem min of meer hetzelfde is overkomen.

Hartverscheurend zijn de scènes rond haar sterven, verteld vanuit de logica van een 7-jarige. Hopelijk, zegt hij tegen zijn tinnen soldaatjes, heeft ze het onder de grond niet te koud. Haar…Lees verder

JÓN KALMAN STEFÁNSSON Het geknetter in de sterren

BOEKENBAL

In 2009 maakte Jón Kalman Stefánsson met zijn hartroerende ‘Hemel en hel’-trilogie de oerkracht van IJsland voelbaar. Zes jaar eerder liet hij in het pas vertaalde ‘Het geknetter in de sterren’ een naamloze jongen over de woeste getijden des levens vertellen. De IJslandse knul heeft net zijn moeder verloren en woont samen met zijn zwijgzame vader en diens nieuwe geliefde, die geheel onverwacht intrekt. De schrikbarende stiefmoeder doet de jongen wegvluchten in het denkbeeldige spel van tinnen soldaatjes, en in de verhalen die de

grootmoeder vertelt over de vier generaties die aan zijn onstuimige bestaan zijn voorafgegaan. Hoewel de kinderlijke rouw om een overleden moeder (‘Hopelijk is het onder de grond niet zo koud’) en de naar binnen gekeerde overlevingsstrijd van de 7-jarige dankzij de kleurrijke, licht absurde beeldspraak kunnen bekoren, zijn het vooral de terugblikken richting familiegeschiedenis waarin de lezer het lie…Lees verder

Wanneer een zevenjarige jongen zijn moeder verliest, is het verdriet groot. Op een dag stapt er een vrouw uit de slaapkamer van zijn vader en maakt ontbijt voor hem. De vrouw gaat niet meer weg en wordt zijn stiefmoeder. De band tussen de twee verloopt stroef. De stiefmoeder is een autoritaire vrouw van weinig woorden. De jongen is vaak eenzaam, maar vindt troost bij zijn tinnen soldaatjes. Een bont gezelschap aan vrienden en bekenden rondom de flat waarin hij woont zorgen voor de nodige spanning in zijn leven. In deze roman wordt de lezer meegenomen in het leven van vier generaties van een IJslandse familie. De jeugd van de jongen, de markante overgrootvader die door zijn overmatige alcoholgebruik zijn gezin regelmatig naar de rand van de afgrond loodst en een bijzonder liefdesverhaal voeren de boventoon. Goede vertaling vanuit het IJslands. Een poëtisch boek waar je goed de aandacht bij moet houden doordat er veel gewisseld wordt tussen de generaties en waarbij veel onbekende IJslan…Lees verder

Tinnen soldaten als beste vrienden

De IJslandse schrijver Jón Kalman Stefánsson schrijft zijn persoonlijkste roman over een zevenjarige.

In zijn uiterst weemoedige roman Het geknetter in de sterren schetst de IJslandse schrijver Jón Kalman Stefánsson een familieverhaal dat vier generaties omspant, vanaf 1900 tot het einde van de twintigste eeuw. Een chronologische opsomming van de lotgevallen van de opeenvolgende generaties is niet aan de orde. De schrijver beperkt zich tot een zevenjarige verteller en zijn overgrootouders, personages die de ruimte krijgen om tot leven te komen, terwijl de overige familieleden figuranten blijven.

De naamloze zevenjarige troont ons vanaf de eerste bladzijden mee in zijn leefwereld: het appartementenblok uit de jaren zestig waar hij woont, met een kruidenier, een bakker en een kapster. Meteen aan het begin van het boek geeft de schrijver de pointe weg: "Zo was het vroeger: ik, papa en de tinnen soldaatjes. Maar dat veranderde allemaal op die lenteochtend toen een vrouw uit de slaapkamer van mijn vader kwam en in de keuken verdween."

De naam is duister

Lees verder