Boek Nederlands

Iers dagboek : herinneringen aan liefdevolle jaren, 1977-2003

Benoîte Groult (auteur), Blandine De Caunes (samensteller), Nele Ysebaert (vertaler)

Iers dagboek : herinneringen aan liefdevolle jaren, 1977-2003

Benoîte Groult (auteur), Blandine De Caunes (samensteller), Nele Ysebaert (vertaler)
Een eerlijk en intiem portret van een eigentijds huwelijk: over liefde, schrijverschap en moeder zijn – het ware verhaal achter Zout op mijn huid Iers dagboek is gebaseerd op het dagboek dat Benoîte Groult zesentwintig zomers lang bijhield en geeft de belangrijkste aspecten van haar tijd in Ierland weer. Ze beschrijft haar aankomst in het land, het huis dat ze kocht met haar echtgenoot Paul Guimar
Titel
Iers dagboek : herinneringen aan liefdevolle jaren, 1977-2003 / Benoîte Groult ; samengesteld en ingeleid door Blandine de Caunes ; vertaald en verantwoord door Nele Ysebaert
Auteur
Benoîte Groult
Samensteller
Blandine De Caunes
Vertaler
Nele Ysebaert
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Journal d'Irlande : carnets de pêche et d'amour 1977-2003
Uitgever
Amsterdam: Meulenhoff, © 2019
379 p., [8] p. platen
ISBN
9789029093132 (hardback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Aan 'Zout op mijn huid' was weinig verzonnen

Een vurige buitenechtelijke liefde staat centraal in Zout op mijn huid van Benoîte Groult. Dat is ook het geval in haar dagboek, dat postuum is verschenen.

Het is nu nauwelijks meer voor te stellen, maar dertig jaar geleden veroorzaakte Zout op mijn huid nogal wat sensatie. In deze roman van de Franse schrijfster en feminist Benoîte Groult (1920-2016) draait het om de liefde tussen een intellectuele Parisienne en een bronstige zeebonk - beiden in eer en deugd getrouwd, maar niet met elkaar. Het levert zinnen op als: 'Dan storten ze zich op het bed, onderzoeken elkaar nader, herkennen elkaar, nemen opnieuw bezit van elkaar met gebaren die heerlijk schaamteloos lijken, als van geliefden die elkaar pas kennen.'

Steile feministen verwierpen het boek als een hymne op de fallus, president François Mitterrand, tevens huisvriend van de auteur, durfde het 'uit schaamte' niet te lezen, en de meeste critici zetten het weg als de betere meisjesroman - niet geheel ten onrechte. Het publiek dacht er anders over. Zout op mijn huid groeide uit tot een heuse everseller, tot op de dag van vandaag onafgebroken leverbaar.

Storm…Lees verder

De wonderbare visvangsten

Dagboek. Benoîte Groult (1920-2016) schopte in 1988 schandaal met Zout op mijn huid. Haar dochter geeft nu haar Iers dagboek vrij. De 'carnets de pêche et d'amour' gaan inderdaad over liefde en vissen.

Eind jaren 80 deed Benoîte Groult flink wat stof opwaaien met Zout op mijn huid. Het verhaal van de seksuele strapatsen van een intellectuele Parisienne met een Bretonse visser werd een onverbiddelijke bestseller. Het publiek lustte er pap van, ook al hadden diehard feministen het er moeilijk mee en serveerden Franse critici het boek af als een oversekste damesroman. De Bretonse zeebonk was in werkelijkheid een Amerikaanse piloot, maar verder hoefde de schrijfster nauwelijks een beroep te doen op haar verbeelding, zo blijkt nu uit Iers dagboek. Groults aantekeningen werden na haar dood, nu alweer drie jaar geleden, door haar dochter Blandine de Caunes geordend en voltooid en zijn nu in Nederlandse vertaling verkrijgbaar.

We schrijven 1977. Benoîte is op zoek naar woeste natuur, adembenemende schoonheid en een huis om haar vistuig en haar dromen in onder te brengen. Ierland, het 'eiland van heiligen en dwazen', lijkt daarvoor de geknipte plek. De zevenenvijftigjar…Lees verder

Twee liefdes, twee zekerheden

Een vurige buitenechtelijke liefde staat centraal in Zout op mijn huid van Benoîte Groult én in haar dagboek, dat postuum is verschenen.

DAGBOEK

Het is nu nauwelijks meer voor te stellen, maar dertig jaar geleden veroorzaakte Zout op mijn huid nogal wat sensatie. In deze roman van de Franse schrijfster en feminist Benoîte Groult (1920-2016) draait het om de liefde tussen een intellectuele Parisienne en een bronstige zeebonk - beiden in eer en deugd getrouwd, maar niet met elkaar. Het levert zinnen op als: 'Dan storten ze zich op het bed, onderzoeken elkaar nader, herkennen elkaar, nemen opnieuw bezit van elkaar met gebaren die heerlijk schaamteloos lijken, als van geliefden die elkaar pas kennen.'

Steile feministen verwierpen het boek als een hymne op de fallus, president François Mitterrand, tevens huisvriend van de auteur, durfde het 'uit schaamte' niet te lezen, en de meeste critici zetten het weg als de betere meisjesroman - niet geheel ten onrechte. Het publiek dacht er anders over. Zout op mijn huid groeide uit tot een heuse everseller, tot op de dag van vandaag onafgebroken leverbaa…Lees verder

Ik had een huis in Ierland

'Iers dagboek' van Benoîte Groult toont het autobiografisch gehalte van haar everseller 'Zout op mijn huid'.

Om in het 'uitputtende' Ierland te overleven moet je of jong zijn, of getikt of aan de drank of afgestompt of alle vier tegelijk, schrijft Benoîte Groult in 'Iers dagboek'. De Franse schrijfster, bekend van de everseller 'Zout op mijn huid', is dat zelf alle vier níet als ze in 1977 een huis koopt in Bunavalla, op een rots aan de West-Ierse kust. Op het plaatje op de cover van haar postuum verschenen boek zie je het afgelegen huis in zwak zonlicht baden. Uit het dagboek leer je dat zulk licht een schaars geluksmomentje is want meestal heerst de drizzle, beukt de wind en is er storm op til.

Groult is 57 als ze het huis (haar vierde) koopt met haar derde echtgenoot, schrijver Paul Guimard met wie ze dan dertig jaar samen is. Ze zal er tot 2003 haar zomers doorbrengen, deels met haar man, deels met haar minnaar Kurt, een Amerikaanse piloot. De laatste stond model voor de Bretonse visser Gauvain in 'Zout op mijn huid', het seks-overstijgt-klasse-liefdesdrama, een hy…Lees verder